Σάββατο, 18 Αυγούστου 2012

Κάτι διαφορετικό...

   Το "36 παρτιτούρες για όλους" είναι το πρώτο ειδικό μουσικό ρεπερτόριο στην Ελλάδα, για ανθρώπους διαφορετικούς και όχι μόνο...
   Στο βιβλίο αυτό έχω τη μεγάλη τιμή να συμμετέχω με δύο τραγούδια σε στίχους και μουσική δική μου. Το ένα λέγεται  "Νυχτώνει ο έρωτας ψυχές", και το άλλο "Ανατολή τη βάφτισαν".


  "Νυχτώνει ο έρωτας ψυχές"... στο πέρασμά του. Αυτός ήταν θυμάμαι και ο τίτλος της πρώτης ποιητικής μου παρουσίασης κάποια χρόνια πριν. Εκείνη τη βραδιά το πρωτοτραγούδησα σε κοινό. Δυο χρόνια πριν, ξυπνώντας ένα πρωί και αναζητώντας ταχύτατα χαρτί και μολύβι, το σιγοτραγουδούσα γράφοντάς το. Ναι. Είχε έρθει ατόφιο μες τον ύπνο μου, όπως και άλλα...
   Για να είμαι κάπως σαφής, σαν τα συνοδευτικά σχόλια των βιβλίων, θέλω να πω πως Έρωτα εννοώ κάθε καινούριο άνοιγμα στη Ζωή. Κάθε άγγιγμα καρδιάς που μας ωθεί να κινηθούμε προς το Άγνωστο. Εκεί λοιπόν, στο μετέωρο βήμα, ενυπάρχουν κι ο φόβος κι ο θάνατος. Εκεί που η μικρή ανθρώπινη ύπαρξη πισωπατά με τρόμο, αμφιταλαντευόμενη... Να γυρίσει στο πίσω;... Να πετάξει στο μπρος;... Τα φτερά αδοκίμαστα, και η υποψία της Δύναμής της την κρατά στο εδώ... Να τα θωρεί όλα αυτά με τα μάτια της ψυχής σα μια Μεγάλη Νύχτα... που τη Ζει.



  "Ανατολή τη βάφτισαν"... το άλλο τραγούδι που έρχεται να συμπληρώσει θα έλεγα νοηματικά το προηγούμενο. Ναι. Όταν το φως της Ψυχής προβάλλει στον ορίζοντα, τότε τα μάτια συναντούν την πιθανότητα... Το θαύμα είναι εκεί και περιμένει. Το παιδί που ο καθένας κρύβει μέσα του, είναι αυτό που μπορεί να απλώσει τα χέρια να το πιάσει. Αρκεί να το αφήσουμε ελεύθερο να πάει προς τα κει...

   Ας μου συγχωρεθεί ο ερασιτεχνισμός της εικόνας, γιατί έκανα ότι καλύτερο μπορούσα και γνώριζα. Ειλικρινά θα χαιρόμουν αν κάποιος θα ήθελε να ασχοληθεί για μια καλύτερη έκδοσή τους. 

  Εδώ τα ακούτε με τη μελωδία τους μόνο στο πιάνο, καθώς...  αναζητείται ενορχηστρωτής...


    Οι έλληνες συνθέτες πρωτοπορούν και… προκαλούν με καινοτόμες προτάσεις διδασκαλίας και  μουσικά εκπαιδευτικά έργα ειδικά για άτομα με αναπηρίες.
   Το βιβλίο, που είναι δίγλωσσο (ελληνικά-αγγλικά) και συνοδεύεται από cd, επιμελήθηκε ο Μιχάλης Κεφάλας και ολοκληρώθηκε με την χρηματοδότηση του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Υμηττού, της εκδοτικής εταιρείας ΕΛΙΞ και του Μουσικού Οίκου «Παπαγρηγορίου-Νάκα».


   Οι δημιουργοί που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα ήταν: Μαρίζα Βαμβουκλή, Γιώργος Δαραβέλης, Φραγκούλης Καραγιαννόπουλος, Μπάμπης Καρράς, Έφη Μαρκουλάκη, Δημήτρης Μπούκας, Βαγγέλης Μπουντούνης, Απόστολος Ντάρλας, Αλεξάνδρα Περιστεράκη, Ευαγγελία Σερέτη, Ελένη Σκάρκου, Γεράσιμος Τριανταφύλλου, Βασιλική Φιλιππαίου και Νίκος Χατζηελευθερίου. Τα μέλη της επιστημονικής-καλλιτεχνικής επιτροπής ήταν οι: Χριστιάνα Αδαμοπούλου, Θόδωρος Αντωνίου, Αθανάσιος Δρίτσας, Πελίνα Ευαγγέλου, Λευκοθέα Καρτασίδου, Μιχάλης Κεφάλας, Γιάννης Σπετσιώτης, Μαρία Φιλιάνου και Ντόρα Ψαλτοπούλου-Καμίνη.
   Απώτερος στόχος είναι στο μέλλον να υπάρξει μια σημαντική βιβλιοθήκη που να εξυπηρετεί τις ανάγκες της μουσικής εκπαίδευσης των ατόμων με αναπηρία, αλλά και να υποστηρίζει τη δυναμική ένταξης του ταλέντου των νέων μουσικών με αναπηρία στο υπάρχον μάχιμο μουσικό δημιουργικό δυναμικό της χώρας.


Συνέντευξη στο διαδικτυακό περιοδικό ΤΑR
για τη συμμετοχή μου στο ειδικό μουσικό βιβλίο "36 παρτιτούρες για όλους"
   Ευαγγελία Σερέτη: Μητέρα του Κωνσταντίνου. Μη τυπική κινητικότητα εκείνος, μη τυπική δημιουργικότητα εγώ. Δεν με ενέπνευσε, με εξώθησε να εκφραστώ. Πολλοί οι τρόποι για να φτάσει η φωνή μου στον κόσμο. Φωνή παγιδευμένη άλλοτε σε αόρατους τοίχους αυτολύπησης και άλλοτε σε ορατούς κοινωνικού αποκλεισμού. Στα  δεκαοχτώ τώρα εκείνος, και κάπου εκεί κοντά και η δική μου συναισθηματική ηλικία…
   Τα τραγούδια που έστειλα στο διαγωνισμό αυτό, τα είχα φτιάξει σχεδόν  ένα χρόνο πριν. Μου άρεσαν γιατί και στα δύο μιλάει το κρυμμένο, χαμένο θα έλεγα, παιδί. Όταν είδα στο περιοδικό «Αναπηρία τώρα» τη σχετική προκήρυξη, ζήτησα αρχικά τη συνεργασία ενός δασκάλου δημοτικού σχολείου της περιοχής μου, που ήδη έγραφε τραγούδια για παιδιά. Εκείνος αρνήθηκε, μα η διαίσθησή μου φώναζε να επιμείνω. Τελικά με βοήθησε πρόθυμα ο κ. Γιάννης Χριστοφορίδης, διευθυντής ωδείου στη Ν. Μάκρη, κάνοντας την αντιγραφή τους σε νότες.
    Όπως καταλαβαίνετε, οι γνώσεις μου στη μουσική είναι λίγες. Όταν την ακούω όμως να έρχεται από μέσα μου, πότε μόνη της και πότε με στίχους, δε μπορώ να αντισταθώ κι ούτε να την αφήσω να φύγει. Και αφού δεν είμαι σε θέση (ακόμα) να τη συγκρατήσω αλλιώς, την τραγουδώ και την αποθηκεύω στο κινητό μου. Ύστερα  με τη βοήθεια της δασκάλας μου στο πιάνο και στη φωνητική, της κας Πόλης Αποστολάτου, την τραγουδώ μαζί της στο πιάνο. Έτσι λοιπόν φτιάχνω τα τραγούδια μου, δύο εκ των οποίων είμαι τόσο τυχερή να υπάρχουν γραμμένα πια σ’ αυτή την ειδική έκδοση.
     Υπακούοντας στην εσωτερική μου φωνή θέλησα να συμμετέχω σε αυτήν. Οι στίχοι των δυο τραγουδιών, και ειδικά του δεύτερου, δεν είναι για μικρά παιδιά. Πιστεύω  όμως ότι αυτό το ρεπερτόριο  θα φτάσει  πραγματικά σε ένα  ευρύτερο ηλικιακά και νοητικά κοινό. Και ακόμα, πως τα παιδιά μπορούν να αντιληφθούν πολλά μέσω της μουσικής. Η χαρά που βιώνω όταν επικοινωνώ με τους ανθρώπους μέσα από στίχους, χρώματα και μουσικές, είναι αυτή που μου επιβεβαιώνει πως είμαι εδώ γι’ αυτό το σκοπό. Για να φωνάξω και να πω πως  ο Κωνσταντίνος και κάθε ιδιαίτερος άνθρωπος , έρχεται ανάμεσά μας για να μας δείξει το δρόμο του κόσμου ολόκληρου. Πως είναι η αφορμή για να μάθουμε να αναγνωρίζουμε και να  δεχόμαστε  κάθε πλάσμα στη ζωή μας σαν τη νότα που έλειπε για τη δική μας μοναδική σύνθεση.
     Αγαπητοί φίλοι δεν ξέρω πόση απήχηση θα έχει συνολικά αυτό το ρεπερτόριο. Ξέρω όμως πως εγώ θα είμαι εδώ. Έτοιμη να τραγουδήσω η ίδια τα τραγούδια μου σε όποια συνάντηση κληθώ, ώστε οι φωνές και τα τραγούδια του δικαίου να γίνουν πιο πολλά σ’ αυτό τον κόσμο, με πίστη πως κάποτε θα ανοίξουν και πόρτες ως τώρα κλειστές. Ευχαριστώ.

ShareThis